ฉันเคยคิดว่าการทำงานอย่าง หนัก 10ช.ม.ต่อวัน 6วันใน 1สัปดาห์และไม่เคยใช้วันลา หยุดตลอดการทำงาน 5 ปีเต็มจะทำให้ฉันมีชีวิตที่ดี ขึ้นสามารถสร้างอนาคตที่ดี ให้กับตัวเองและครอบครัว ได้แต่ตอนนี้ฉันชักไม่แน่ใจ
วันนี้ คุณได้รับคุณค่าของสิ่งที่คุณควรค่า จะได้รับหรือยัง ?

ลองพิจารณาตัวเลขบางอย่างจาก สำนักงานจ้างแรงงานสากล สิ่งที่เราพบคือ ประชากรใน 100คนที่มุ่งมั่นทำงานตั้งแต่อายุ 25 ปี จวบจนกระทั่งอายุ 65 ปี ได้ถูกจัดกลุ่มดังนี้

1% เป็นบุคคลผู้มั่งคั่ง

4% มีเงินเก็บพอใช้ยามเกษียณ

3% ยังต้องทำงานหาเลี้ยงชีพ

63% เป็นภาระของสังคม ลูกหลาน มูลนิธิ

29% ตาย

จากสถิตินั้นแสดงให้เห็นว่า มีเพียง 5 คน ใน 100 คนเท่านั้น ที่มีเงินเพียงพอที่จะดูแลตน เองได้เมื่อตอนที่เขาเกษียณ และพวกเราก็ ต้องอยู่ในกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งอย่างแน่นอน

เมื่อก่อนเราเคยคิดว่า...

การสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแล้ว ย่อมเป็นสิ่งรับประกันได้เลยว่า เราต้องได้ทำ งานในตำแหน่งสูง มีรายได้งาม มีงานที่เป็นหลักประกันต่อชีวิตอันหมายถึงงานในบริษัทใหญ่ นันคือ เงื่อนไขหรือกติกาที่เราได้รับการปลูกฝังมาแต่ครั้งเยาว์วัย

Reinventing the Coporation

จอห์น เนสบิทท์ กล่าวว่านับแต่ปลายยุคปี 1980 จวบกระทั่งเข้าสู่ทศวรรษของ 1990 นั้น ไม่ได้เป็น ยุคแห่งความมั่นคงปลอดภัยกับการทำงานในบริษัทเช่นที่เคยเป็นอยู่อีกต่อไป แรงกดดันจากภาวะใน ปัจจุบันนี้ได้ยืนยันความเชื่อของเขาในอีกไม่กี่ปีต่อมา

รีเอ็นจิเนียริ่ง

ปัจจุบันนายจ้างได้ประกาศลดจำนวนลูกจ้างลง เพื่อเป็นการชดเชยต้นทุนทีสูงเพิ่มมากขึ้นทุกวัน บริษัทในปัจจบันมิใช่สถาบันที่มั่นคงปลอดภัย อีกต่อไป

ลองคิดสร้างภาพอนาคตของคุณ

บางทีคุณเองอาจเคยได้ยินคำว่า "อิสรภาพทางการเงิน" "หลีกหนีทางตันในหน้าที่การงาน" "สามารถเฝ้าดูลูกๆเติบโตไปพร้อมกับสร้างรายได้อย่างงาม" แต่อะไรคือความหมายอย่างแท้จริงของคำเหล่านี้