
คนอินเดียเวลาฝึกลูก ช้างให้เชื่อง (ไม่ให้หนี ไปไหน) จะผูกลูกช้าง
ไว้กับวัตถุขนาดใหญ่ เช่น ต้นไม้ใหญ่ ซึ่งไม่ ว่าลูกช้างจะดึงหรือจะ
ลากอย่างไรก็ไม่อาจ หลุดพ้นเป็นอิสระได้ (สิ่งนี้เองที่กลายมาเป็น
"การจดจำว่าช่วยเหลือตัวเองไม่ได้"
ในสัตว์) ดังนั้นหลังจากการพยายามอย่าง เต็มที่ และเป็นเวลานานพอ
แต่ก็ไม่ประ สบความสำเร็จแล้ว ลูกช้างก็จะยอมแพ้ ไปเอง และเชื่อว่า
ไม่ว่าจะทำอย่างไร ก็ไม่อาจหนีไปไหนได้ ท้ายที่สุดเมื่อมัน
โตเต็มที่ คนเลี้ยงก็อาจเพียงแต่ผูกช้าง ไว้กับกิ่งไม้ก็พอ
มันก็จะไม่หนีไปไหน อันที่จริงมันไม่คิดแม้แต่ที่จะลองหนี
เลยด้วยซ้ำ
ในชีวิตจริง เราเองก็ไม่ต่างอะไรกับ ช้าง
เราเชื่อไปเองว่า เราไม่อาจหลุด พ้นไปจากสภาพที่เป็นอยู่
ซึ่งไม่ได้ดิบดี อะไร ความเชื่อนี้จะฝังหัวเรามากขึ้นๆ จนในที่สุดก็กลายเป็นความจริงในความ
คิดคำนึงของเราและเนื่องด้วยความเชื่อ ที่มีขีดจำกัดของเรานี้เอง
เราจึงมีแนว โน้มที่จะ "คิดการเล็ก" ความคิดของ
เรานั่นเองที่ทำให้เราติดกับไปไหน ไม่ได้และความคิดของเราอีกนั่น
แหละ ที่สามารถทำให้เราเป็นอิสระ
คุณพร้อมที่จะหักกิ่งไม้หรือยัง...!
Geoff Thomson
ผู้เขียน The Elephant & The Twig